- สวัสดี - ไง
เธอต้องลองชีสเค้กนี่นะ
ฉันไม่ค่อยชอบของหวานเท่าไรน่ะ
โอ้โฮ รสชาติเข้มข้นมาก
ให้ตาย นั่นเป็นชีสเค้ก ที่อร่อยที่สุดที่ฉันเคยกินเลย
นายไปเอามาจากไหนเนี่ย
มันอยู่หน้าห้องตอนฉันกลับมา มีใครสักคนส่งมาให้เรา
แชนด์เลอร์ พัสดุไม่ได้จ่าถึงนายนะ
มันจ่าถึงคุณนายเบรเวอร์แมน ที่อยู่ชั้นล่างต่างหาก
เจ้าหัวขโมย
เปล่านะ ฉันไม่ทันอ่านว่า มันส่งถึงใครก่อนจะเปิดกล่อง
จะให้เอากล่องไปคืน หลังจากเปิดแล้วก็ไม่ได้
- ทำไมล่ะ - เพราะมันอร่อยเกินไป
แชนด์เลอร์ นายขโมยชีสเค้ก ทำแบบนี้มันไม่ถูกนะ
ไม่ๆ ไม่เป็นไรหรอก
เพราะคุณนายเบรเวอร์แมน จะให้ส่งมาอีกชิ้นเป็นการชดใช้
แล้วเราก็จะได้อร่อยกันถ้วนหน้า
คนเดียวที่เสียผลประโยชน์ ก็คือบริษัทชีสเค้กยักษ์ใหญ่ ชื่อ...
"เบเกอรี่หลังน้อยของแม่"
ฉันรู้สึกแย่มาก
ฉันนี่มันเลวร้ายที่สุดเลย
โทษที นายพูดว่าไงนะ
เอาล่ะ ฉันต้องไปแล้ว วันนี้เป็นวันสำคัญซะด้วย
รู้ใช่ไหมว่าฉันโคม่าอยู่
วันนี้พวกเขาจะตรวจฉัน ปรากฏว่าสมองฉันไม่ได้ตาย
ถ้างั้น...
หยุดเลย พ่อแสนรู้
แค่ตัวละครที่ฉันเล่นน่ะ ที่สมองยังไม่ตาย
ฟีบส์ คืนนี้เหมือนเดิมใช่ไหม
- แน่นอน - เจอกันตอนสองทุ่มนะ
โอเค
จะทำอะไรตอนสองทุ่มเหรอ
ฉันนัดกินมื้อเย็นกับโจอี้น่ะ
เราจะนัดเจอกันเดือนละครั้ง เพื่อคุยกันเรื่องพวกนาย
โอ้โฮ ไม่รู้มาก่อนเลยนะ
ให้บอกไหมว่าวันนี้เธอสวยแค่ไหน
- รู้ดีเลยล่ะ - เยี่ยม
แล้วพรุ่งนี้
เธอจะเช่ารถแล้วขับไปด้วยกันไหม
พี่พูดเรื่องอะไร
งานแต่งแฟรนนี่ ลูกพี่ลูกน้องเราคืนพรุ่งนี้ไง
พี่ได้รับบัตรเชิญเหรอ
เปล่า
พระเจ้า ฉันไม่อยากเชื่อเลย
ฉันนึกว่ามีแค่พ่อกับแม่ ที่ได้รับเชิญซะอีก
ฉันกับแฟรนนี่ตัวติดกัน ตั้งแต่ตอนเจ็ดขวบถึงเก้าขวบเลยนะ
แฟรนนี่อาจจะมีเพื่อนใหม่ หลังตอนเก้าขวบไปแล้วก็ได้นะ
อาจจะมีข้อผิดพลาดก็ได้ เดี๋ยวฉันโทรถามป้าเชอริลให้นะ
เธออาจได้รับเชิญแล้ว แต่บัตรหล่นหายตอนส่งมาก็ได้
ถ้าพี่โทรก็บอกป้าด้วยนะว่า สมัยตอนที่เราเป็นเด็ก
แฟรนนี่ตัวน้อยสุดที่รักของเธอ พยายามแก้ผ้าฉันตั้งหลายครั้ง
และถ้าฉันไม่หยุดเธอไว้
ป่านนี้ก็คงไม่มีงานแต่งให้ไปหรอก
เธอก็เคยพยายามแก้ผ้าฉันเหมือนกัน
ฉันก็เคยแก้ผ้าเกล็น ลูกพี่ลูกน้องฉัน
โจเซฟ ฟรานซิส ทริบบิอานี่ นายกลับมาบ้านหรือยัง
เขายังไม่กลับมานะ มีอะไรเหรอ
จะบอกให้ว่ามีอะไร เรเชล แคเรน กรีน
ฉันมีนัดกับโจอี้คืนนี้ แล้วเขาก็ทิ้งข้อความนี่ไว้ให้ฉัน
"ฟีบส์ ฉันไปไม่ได้แล้ว คืนนี้มีเดต ไว้คุยกันนะ
จากป๊ะป๋า"
- "ป๊ะป๋า" เหรอ - เป็นชื่อที่เราลองเรียกกันน่ะ
รู้ไหมว่าชื่อไหนที่ไม่ติดหู "รอสส์อะทรอน" ไง
- ว่าไง - มาแล้วเหรอ โจเซฟ ฟรานซิส
มาเรียกชื่อกลางฉันทำไมล่ะ
ฉันเขียนข้อความบอกแล้วนี่
แล้วไง ก็ใช่ว่านายจะมีสิทธิ์มาเทฉันนะ
เรายกเลิกนัดเพื่อนได้ ถ้ามีโอกาสได้มีเซ็กส์กับคนอื่น
เขาพูดถูกนะ ฟีบี้ นั่นคือกฎ
ฉันไม่ยอมรับกฎข้อนี้
เวลาเรานัดกัน นายก็ต้องมาตามนัดสิ
ฉันไม่ยอมเป็นตัวฆ่าเวลา จนกว่านายจะเจอคนที่ดีกว่าหรอก
พวกแฟนน่ะ มาแล้วก็จากไป
แต่มิตรภาพอยู่ตลอดไปนะ
โอ้โฮ
ขอโทษนะ ฉันไม่รู้ว่า มันจะกวนใจเธอขนาดนี้
กวนใจมากเลยล่ะ
โอเค งั้นฉันขอแก้ตัวได้ไหม
ขอโทษนะ
คืนพรุ่งนี้ไปกินมื้อค่ำกันไหม ฉันจะจ่ายค่าอาหารของตัวเองเลย
ก็ได้ ฉันใจอ่อนแล้ว
โจ นายอยู่ตรงนั้นแล้ว
ขอเบียร์อีกสักขวดให้ "รอสส์อะทรอน" ได้ไหม
รอสส์นั่น มันกลับมาอีกแล้วเหรอ
- สวัสดี - มีชีสเค้กส่งมาอีกก้อน
พวกเขาส่งมาผิดที่อีกแล้ว
ก็เอาไปคืนชั้นล่างสิ ยากตรงไหน
ฉันบอกลามันไม่ลง
เอาจริงเหรอ แชนด์เลอร์ สองวันก่อนเราก็เพิ่งกินไปทั้งก้อนนะ
นายยังจะกินอีกเหรอ
ฉันลืมแล้วว่ารสชาติมันเป็นไง โอเคไหม
รสชาติเหมือนชีสเค้กไง ก็อร่อยดี
มีส่วนฐานที่หอมกลิ่นเนย ทำจากแกรห์มแคร็กเกอร์
พร้อมกับสอดไส้
ครีมชีสเข้มข้นแต่ไม่เลี่ยน
โอ้โฮ น้ำลายฉันไหลเต็มปากเลย
รู้อะไรไหม ลืมมันซะ เราก็แค่หิว
เรายังไม่ได้กินมื้อเที่ยง ก็เลยมึนเพราะหิวจัด
เพราะงั้นเราไปกินมื้อเที่ยง แล้วลืมเรื่องชีสเค้กกันเถอะ
เอาไปคืนชั้นล่างเถอะ จะได้ไม่อยากกิน
ความคิดดี แล้วจะกินมื้อเที่ยงที่ไหน
เบเกอรี่หลังน้อยของแม่ ที่ชิคาโก อิลลินอยส์
เมล ทอร์เม่ตายแล้ว
โจอี้ หนังสือพิมพ์นั่น เก่าเป็นปีแล้วนะ
แปลว่างานลดราคา ที่ร้านแซมกู้ดดี้ก็จบแล้วน่ะสิ
- ไง - ว่าไง
ฉันได้คำตอบจากป้าเชอริลแล้วนะ
และดูเหมือนว่าไม่มีอะไรผิดพลาด
ในห้องโถงมีที่นั่งจำกัด...
ที่นั่งจำกัดเหรอ ฉันก็แค่คนตัวเล็กๆ คนหนึ่งเองนะ
ก็ใช่ แต่ว่าป้าไม่รู้เรื่องนั้น
หมายถึง คราวก่อนที่ป้าเห็นเธอ
ขนาดตัวเธอคงทำให้เก้าอี้เล็กๆ ในงานแต่งแหลกเป็นผง
"ที่นั่งจำกัด" ข้ออ้างเห่ยชะมัด
นั่นไม่ใช่เหตุผลจริงๆ ที่เธอไม่เชิญฉันไปหรอก
ไม่เป็นไรนี่ ฉันก็ไม่ได้ร่วมพิธี ไปร่วมแค่งานเลี้ยงตอนเย็นเอง
และเผื่อเธอจะรู้สึกดีขึ้น
ฉันกับโจนจะแค่โผล่หน้าไป
แล้วกลับเลย เพื่อเป็นการประท้วง
- โจนเหรอ - โจน เทเดสกี้ คู่เดตฉัน
เธอเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ที่ภาควิชาภาษาศาสตร์
เธอตัวสูงและสวยมาก
และไม่ว่าคนอื่นจะพูดไง เธอไม่ได้ล่ำ
เดี๋ยวนะ พี่ได้บัตรเชิญ "รอสส์ เกลเลอร์และแขก" เหรอ
เขาไม่ได้เชิญฉัน แถมให้พี่พาคนอื่นไปด้วยเหรอ
ขอโทษนะ ขอฉันพูดแทนรอสส์หน่อย
ฉันคิดว่าเราต้องทำตามกฎนะ
ถ้าเขามีโอกาสได้แอ้มสาวล่ำ...
ไม่ได้ล่ำ
เดี๋ยวนะ พี่ต้องพาฉันไป
ฉันยกเลิกนัดกับโจนไม่ได้
- ทำไมล่ะ - เพราะ นี่เธอไม่ได้ฟังฉันพูดเหรอ
เธอเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ที่ภาควิชาภาษาศาสตร์นะ
พวกนั้นร้อนแรงสุดๆ
- ทำไมถึงอยากไปนักล่ะ - เพราะเธอเป็นลูกพี่ลูกน้องฉัน
พวกเราโตขึ้นมาด้วยกัน
เราเป็นครอบครัวเดียวกัน และนั่นสำคัญสำหรับฉัน
โอเคๆ ฉันจะพาเธอไปก็ได้
ขอไปโทรหาโจนก่อนนะ
ดีจังเลยนะ
ครอบครัวควรอยู่กันพร้อมหน้า
งานแต่งนี่นะ วันที่โจนมีความสุขที่สุดในชีวิต
เดี๋ยวก็รู้
ขอบคุณที่เลี้ยงอาหารนะ
เดี๋ยวนะ ฉันไม่ได้จ่าย นึกว่านายจ่ายซะอีก
ดูท่าเราคงไม่ต้อง จ่ายค่าอาหารแล้วสินะ
หลบมานี่
- เธอเห็นเหมือนฉันไหม - มันยังอยู่ที่เดิม
คุณนายเบรเวอร์แมนคงออกไปข้างนอก
เธออาจจะไปต่างเมือง อาจจะไปเป็นเดือนเลยก็ได้
ถึงตอนนั้น ชีสเค้กก็อาจจะเสีย
เราไม่อยากให้เธอ กลับมาเจอชีสเค้กเน่า
- กินแล้วอาจตายได้ - เราคงไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
ใช่ งั้นเราต้องปกป้องเธอ
- เราควรหยิบมา - ใช่ แต่เราต้องรีบนะ
- ทำไมล่ะ - ฉันว่าได้ยินเสียงเธอ
- เดินไปมาอยู่ในห้อง - เร็วเข้าๆ
ตายจริง นั่นเดวิดนี่
- เดวิดไหน - เดวิดที่เป็นนักวิทยาศาสตร์
เดวิดที่ฉันเคยตกหลุมรัก
เดวิดที่ไปรัสเซียแล้วก็หักอกฉัน
โอ้ พระเจ้า
เรียกชื่อเยอะจนหันมาเลยดูสิ
- ฟีบี้ - เดวิด
คุณมาทำอะไรที่นี่ ฉันนึกว่าคุณอยู่รัสเซียซะอีก
ใช่ พอดีผมมีสัมมนาที่นี่น่ะ
พระเจ้า คุณดูดีมากเลย
ก็นะ...
ใช่
คุณก็ดูดีมากนะ ตัดผมมาเหรอ
ใช่ ตัดมาแล้ว 30 ครั้งได้
งั้นเหรอ
ผมมีเรื่องจะสารภาพกับคุณ
ผมหวังว่าจะได้เจอคุณที่นี่
ผมไม่แน่ใจว่าควรโทรหาคุณไหม เพราะผมจะอยู่ที่นี่แค่ไม่กี่วัน
แล้วผมก็ไม่อยาก เข้าไปรบกวนชีวิตคุณด้วย
แต่ผมอยากเจอคุณจริงๆ
แต่ผมก็ไม่รู้ว่าคุณจะอยากเจอผมไหม
ก็ต้องอยากเจอสิ ฉันคิดถึงคุณอยู่ตลอดเลย
จริงเหรอ ผมก็คิดถึงคุณตลอด
- จริงเหรอ - มีรูปปั้นหนึ่งที่มินสก์
ที่ทำให้ผมนึกถึงคุณมาก
ที่จริงมันคือรูปปั้นเลนินน่ะ
- เวลามองบางมุมน่ะนะ - ฉันเข้าใจ
คืนนี้คุณอยากไปกินมื้อค่ำกับผมไหม
อยากสิ
ไม่นะ
- อะไรเหรอ - ฉันไปไม่ได้
น่าเสียดายที่คืนนี้ฉันมีนัดแล้ว เป็นคืนพรุ่งนี้แทนได้ไหม
ไม่ได้ ผมต้องกลับในอีกไม่กี่ชั่วโมง ผมจองเที่ยวบินรอบดึกไว้น่ะ
ไว้ถ้าคุณไปมินสก์คราวหน้า...
ฟีบี้ ฉันขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
เธอทำอะไรน่ะ
- คืนนี้ฉันมีนัดกับโจอี้ - แล้วไง เขาต้องเข้าใจน่า
เขาไม่เข้าใจหรอก และนั่นก็ไม่ใช่ประเด็นด้วย
ฉันพูดกับเขาไปขนาดนั้นแล้วว่า เราไม่ควรยกเลิกนัดเพื่อน
และแค่เพราะว่า คนที่อาจเป็นรักแท้ของฉัน
กลับมาจากรัสเซียแค่หนึ่งคืน ฉันควรจะเปลี่ยนความเชื่อตัวเองเหรอ
ฉันควรเปลี่ยนความเชื่อตัวเอง
ไม่ๆ ถ้าฉันไม่ยึดมั่นในหลักการ ฉันก็จะไม่เหลืออะไรเลย
ให้ตาย เธอนี่มุ่งมั่นจริงๆ
ไม่งั้นฉันก็รีบกินมื้อค่ำกับโจอี้ แล้วไปเจอเดวิดตอนสามทุ่ม
ให้ตายเถอะ อร่อยจริงๆ
ฉันอิ่มแล้วนะ แต่ถ้าฉันไม่กินต่อ
ฉันต้องเสียใจแน่
- ว่าไง - ไง นั่นอะไรน่ะ
มันคือ...
เค้กเต้าหู้น่ะ เอาสักหน่อยไหม
คืนนี้นายทำอะไรล่ะ
ไม่เอาน่าพวก
โทษที ฉันนัดฟีบี้ไว้น่ะ ทำไมเหรอ
เห็นมอนิก้าบอกว่า ฟีบี้มีเดตตอนสามทุ่ม
- อะไรนะ คืนนี้เหรอ - มอนิก้าบอกมาแบบนั้น
หลังจากที่เธอเทศนาฉันยกใหญ่น่ะเหรอ
นัดเดตกับผู้ชายอื่น ในคืนเดียวกับที่นัดฉันเนี่ยนะ
ดูท่าเธอตั้งใจจะกิน แล้วชิ่งหนีป๊ะป๋าซะแล้ว
ที่นั่งเราอยู่ตรงนี้ ใช่แล้ว
ที่ไม่พอกับผีน่ะสิ
มาดูซิว่าเธอเชิญใครมาบ้าง
- สวัสดีค่ะ ฉันมอนิก้า เกลเลอร์ - สวัสดีครับ
- รู้จักบ่าวสาวได้ยังไงคะ - ฉันเคยทำงานกับแฟรนนี่ค่ะ
เคยทำงานกับเธอเหรอ แค่เคยสินะ
ฉันเป็นญาติแต่กลับไม่ได้รับเชิญ
ญาติทางสายเลือดเลยนะ สายเลือด
เลิกพูดคำว่า "เลือด" กับคนแปลกหน้าสักทีสิ
แล้วคุณล่ะ คุณรู้จักกับ คู่รักหวานชื่นนี่ได้ยังไง
เราเรียนมหาวิทยาลัยที่เดียวกัน ตอนนี้เราอยู่บ้านข้างกันด้วย
โอเค แบบนี้รับได้
- ไงครับ พร้อมสั่งหรือยัง - ค่ะ พร้อมแล้ว
ฉันขอกรีนสลัด น้ำสลัดของร้าน แล้วก็น้ำเปล่าค่ะ
- ได้ครับ - ค่ะ
แล้วคุณผู้ชายล่ะครับ
ครับ แซลมอนย่างแบบช้าๆ นี่
ช้าแค่ไหนเหรอครับ
เราย่างเตรียมไว้แล้วครับ
ถ้างั้นไม่เอา
ขอฟังเมนูพิเศษอีกรอบแล้วกัน
โจอี้ เราฟังเขาพูดมาสามรอบแล้วนะ
มีสเต๊กซี่โครง ปลามาฮิมาฮิ และล็อบสเตอร์ราวิโอลีสุดพิเศษ
ที่จริงล็อบสเตอร์ราวิโอลี ของร้านเราหมดแล้วครับ
- โอเค - งั้นต้องเริ่มดูใหม่หมดเลยสิ
รู้อะไรไหม ฟีบส์
ก่อนหน้านี้เธอพูดถูกนะ เพื่อนเป็นสิ่งที่สำคัญมากจริงๆ
ใช่ ฉันฉลาดมาก ฉันรู้
แต่รู้ไหม ว่าฉันต้องการอะไรมากๆ
- อะไรล่ะ - ฉันอยากคุยกันยาวๆ นานๆ
เรามาเปิดอกคุยกัน ให้ถึงไส้ถึงพุงไปเลยดีกว่า
- คิดออกหรือยังครับ - ครับ
ผมขอล็อบสเตอร์ราวิโอลี
ให้ตายสิ โจอี้ นี่มันนานไปแล้วนะ
- รีบไปไหนล่ะ มีอะไร - คือฉัน...
ฉันแค่ ฉันมีนัด
เป็นนัดที่สำคัญมาก
นัดอะไรเหรอ
คือ...
ฉันมีเดตน่ะ
เดตเหรอ ไม่ใช่มั้ง ฟีบส์ เธอต้องเข้าใจผิดแน่
เพราะฉันรู้ว่าเธอคงไม่นัดเดต
ในวันเดียวกับที่เธอนัดเพื่อนหรอก
ไม่เอาน่า โจอี้ อย่าทำให้ฉันรู้สึกแย่เลย
ไม่ ฉันจะทำ
ใช่แล้ว เธอทำให้ฉันรู้สึกผิดมาก
ที่ไปเดตกับผู้หญิงคนนั้น
เหมือนฉันทำสิ่งที่เลวร้ายต่อเธอ แต่ตอนนี้เธอกลับทำซะเอง
ไม่เหมือนกันสักหน่อย นี่มันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ฉันมีนัดกับเดวิด จำเขาได้ไหม ที่เป็นนักวิทยาศาสตร์น่ะ
เขาเป็นคนที่พิเศษมากสำหรับฉัน
ผู้หญิงที่ฉันเดตคืนก่อน ก็พิเศษเหมือนกันนะ
- เธอก็เป็นนักวิทยาศาสตร์เหมือนกัน - จริงเหรอ
เธอเรียนจบมัธยมปลายเชียวนะ
โอเค เอาเถอะ ฟังนะ ฉันไม่มีเวลามานั่งเกลี้ยกล่อมนาย
เขาอยู่ที่นี่แค่สี่ชั่วโมง และฉันจะไปหาเขา
- ก็ได้ ตามใจเลย - ได้ แน่นอน
แล้วมัวยืนทำอะไรอยู่ล่ะ บอกว่าเอาล็อบสเตอร์ราวิโอลีไง
- ไง - ว่าไง
ผมกำลังจะไปพอดี นึกว่าคุณจะไม่มาแล้ว
ฉันจะพลาดได้ไงล่ะ
ผมดีใจมากที่คุณมา
คุณนี่สุภาพบุรุษจริงๆ
มาเถอะ ไปห้องฉันกัน
เธอแอบกินชีสเค้กคนเดียวเหรอ
ฉันจะให้เธอร้อยดอลลาร์เลย ถ้าเธอผิวปากได้ตอนนี้
เธอกินชีสเค้กโดยไม่รอฉันได้ไง
นายจะทำอะไรล่ะ
จะวิ่งไปฟ้องมอนิก้าเหรอ หรือจะบอกโจอี้ดีล่ะ
ไม่ เพราะนายต้องบอกทุกคน ว่าเราทำอะไร
เราคือโจรขโมยชีสเค้ก เรากำลังทำผิดกฎหมาย
ฉันไม่ไว้ใจให้เธอ อยู่กับเค้กก้อนนี้ต่อไปแล้ว
ฉันเป็นคนแรกที่ได้เค้ก ฉันจะเอามันกลับไป
- เดี๋ยว ไม่ได้นะ - ได้อยู่แล้ว
- ได้แน่นอน - แล้วคิดว่าฉันไว้ใจนายเหรอ
ไม่ เราจะแบ่งกัน คนละครึ่งหนึ่ง
ขี้โกงนี่ เธอเล่นกินไปก่อนแล้ว
รู้อะไรไหม
ฉันคิดว่ามอนิก้าคงอยากรู้แน่
นายบอกว่าชีสเค้กของเธอ แห้งแถมเนื้อไม่เนียน
- เราจะใช้อะไรแบ่งล่ะ - ก็แค่นั้น
- เอาล่ะ หยิบไปครึ่งหนึ่ง - ได้เลย
ด้านนี้ดูใหญ่กว่า
แต่ด้านนี้มีส่วนฐานมากกว่า
- ใช่ ถ้าฉันลองวัดด้วย... - ให้ตาย เลือกไปสักชิ้นเถอะ
- โอเค ฉันเอาชิ้นนั้น - สรุปเอาชิ้นที่เล็กกว่าสินะ
ได้แล้ว เอาไปเลย
กินให้อร่อยนะ สหาย นั่นคือส่วนทั้งหมดของนาย
ไม่มีการแบ่ง ไม่มีการสลับชิ้น และไม่ต้องร้องไห้มาหาฉันด้วย
ถ้านายกินของตัวเองหมดเร็วไป
โอเค นายจะแบ่งของนายให้ฉันใช่ไหม
ไม่มีทาง
ไม่มีการสลับชิ้น ไม่มีการแบ่ง และไม่ต้องร้องไห้มาหาฉัน
ฉันจะนั่งกินเค้กตรงนี้ทั้งวัน
นั่งอยู่ตรงทางเดินแล้วก็กิน...
รอสส์ หลานรัก
สวัสดีครับ ป้ามิลลี
- งานแต่งสวยดีว่าไหม - ใช่ครับ สวยมาก
ต้องจูบตรงปากทุกทีเลย
ทำไม ทำไมต้องจูบปากด้วย
แฟรนนี่มาโน่นแล้ว เธอต้องดีใจที่ได้เห็นฉันแน่
เดี๋ยวก่อน ทำตัวให้ดีด้วยล่ะ
ฉันไม่ได้พาเธอมา เพื่อลอบทำร้ายแฟรนนี่นะ
แฟรนนี่เป็นคนเจอหนังสือเพลย์บอย ของพี่ แล้วเอาไปให้แม่ดูนะ
ยัยบ้านั่น
มอนิก้า เธอ...
มาทำอะไรที่นี่ใช่ไหม ทำไมล่ะ แปลกใจที่เห็นฉันเหรอ
รอสส์เป็นคนพาฉันมา เป็นไงล่ะ
ไง แฟรนนี่ ยินดีด้วยนะ
เธอเชิญพี่ฉัน เชิญทั้งครอบครัวฉันมา แต่ไม่เชิญฉัน ทำไมล่ะ
ทำไมเธอถึงไม่อยากให้ฉันมางานแต่ง
ฉันไปทำอะไรให้หรือไง
สจ๊วต
เธอคงรู้จักสามีฉันแล้วสินะ
ฉันว่าที่ควรถามคือ เธอไปทำอะไรกับ "ใคร" ไว้มากกว่า
ผมไม่ชอบแบบนี้เลย แต่ผมต้องไปแล้ว
ผมพลาดเที่ยวบินนี้ไม่ได้
แน่ใจเหรอ ฉันว่าต้องมี เที่ยวบินไปมินสก์อีกทีตอน...
กรกฎาคม
เพราะมากเลย แปลว่าอะไรเหรอ
"ช่วยทำความสะอาดบีกเกอร์ให้ผมด้วย"
ผมไม่ค่อยได้ออกจากห้องทดลองน่ะ
ฉันนึกว่าคุณจะพูดอย่างอื่นซะอีก
ใช่ คือที่จริงผมตั้งใจจะพูด...
คำนั้น
แต่คิดว่าไม่พูดดีกว่า เพราะเดี๋ยวผมก็...
ต้องไปแล้ว
ก็จริง ไม่ต้องพูดหรอก
แต่ผมรู้สึกแบบนั้นนะ
ฉันก็เหมือนกัน
- ลาก่อน ฟีบี้ - ลาก่อน
โอเค ไม่ใช่ตอนนี้นะ โจอี้ ไว้ค่อยมาโวยฉันพรุ่งนี้เถอะ
ไม่ๆ ฟีบส์ ฉันไม่ได้จะโวยวายใส่เธอ
พอฉันนั่งคิดเรื่องของเธอกับเดวิด
แล้วก็จำได้ว่าเธอเศร้าแค่ไหน ในตอนแรกที่เขาจากไป และฉัน...
มานี่มา ฟีบส์
- เธอโอเคนะ - ไม่ ฉันไม่โอเค
ผู้ชายคนเดียวที่ฉันรักมาตลอด กำลังจะไปมินสก์แล้ว
และฉันอาจไม่ได้เจอเขาอีก
เธอไปเยี่ยมเขาเมื่อไหร่ก็ได้
ใช่ พวกเขาคงให้ หนังสือเดินทางฉันหรอก
มีอะไรที่ฉันทำได้ไหม อะไรก็ได้
คือถ้านายสามารถ
กลั่นโพสิตรอนออกมา จากอนุภาคย่อยของอะตอมได้
ก่อนที่เขาจะทำสำเร็จ เขาก็จะกลับมาได้
ฉันลองดูก็ได้นะ
ตรงนั้นยังไม่โดนพื้น
- อย่าข้ามมาฝั่งฉันสิ - ไม่เอาน่า
เยี่ยมเลย กินอะไรกันอยู่ล่ะ
เดี๋ยวนะ ฉันลืมผ้าคลุมไหล่
โอเค รอตรงนี้นะ
หลานรัก จะกลับแล้วเหรอจ๊ะ
- คือผม... - มาจูบลาก่อนสิ
มาเร็วๆ
ทำไม ทำไมต้องจูบปากด้วย
คำบรรยายโดย รัญญ์นภัส โชติวิทย์ไกรกุล